Een brief aan mijn toekomstige zelf

Een brief aan mijn toekomstige zelf

Oke. Vandaag is het tijd voor een mega persoonlijk artikel. Ik ga een brief schrijven aan de toekomstige zelf. Hoe dan zul je denken. Nou gewoon. Ik ga een brief schrijven aan een oudere Kim-Elise en ik hoop dat ik hem dan nog kan lezen.

Nou, daar gaan we.

Lieve oudere Kim-Elise,

Dit is best apart. Ik schrijf een brief aan jou of mij? Laten we het maar hebben over; jou en je. Nou goed. Ik schrijf dus een brief aan jou terwijl ik helemaal niet weet of je hem ooit zult lezen. Ik bedoel… Het staat nergens vast dat men oud mag en kan worden. Laten we niet zo dramatisch beginnen. Daar houd ik niet van maar mijn oudere ik ook niet, denk ik.

Panterprint is niet lelijk

Ik schrijf deze brief op mijn 22ste. Nog piep jong natuurlijk. Het ‘echte’ leven moet nog beginnen volgens vele. Zo voel ik dat niet hoor. Als je dit leest zijn we misschien wel 10 jaar verder of nog langer of juist korter. In de afgelopen 22 jaar is er best veel gebeurd dus wat gaat er in de komende 10 jaar gebeuren? Toen je 7 jaar oud was werd je grote zus van Noa-Sophie. Een klein, mooi en schattig zusje. Dat schattige zusje werd na een paar dagen met spoed opgenomen omdat ze zo blauw als een smurf werd. Veel operaties volgde. In die tijd heb je je altijd heel sterk gehouden hoor Kim-Elise. Dat is niet niks als je 7 jaar bent. Dan hoor je met je baby zusje te spelen op het kleed. Jij moest uren wachten en was altijd alleen tussen alle grote mensen. Gelukkig mocht Noa-Sophie redelijk snel naar huis en kon het normale leven weer beginnen. Je maakte de basisschool af en je ging naar het voortgezet onderwijs. In de brugklas besloten papa en mama om uit elkaar te gaan. Daar ging je wereld. Hij stortte compleet in. Zo wilde je niet aan de middelbare school beginnen natuurlijk. Ook daar leerde je mee leven. Toen ontdekte de schoolarts dat je Scoliose had. Nog nooit van gehoord natuurlijk. Het werd pas eng toen je van de huisarts naar het ene en het andere ziekenhuis werd doorgestuurd. Maar ook daar leerde je mee leven. Je kreeg een brace en moest dit nog een aantal jaar dragen. 

IMG 3089 800x1422 - Een brief aan mijn toekomstige zelf

Hoe gaat dat de komende jaren? Maak je je school af? Is dat gelukt? Laten we zeggen dat je over 10 jaar deze brief gaat lezen. Ben je dan nog bezig met je blog? Of is het gelukt om daar je werk van te maken? Waar woon je? Op dit moment woon je nog thuis in Wormer maar je vriend woont in Antalya voor zijn werk. Wonen jullie samen? Hebben jullie een huisdier of een kind? Is het überhaupt mogelijk om een kindje te krijgen? Men doet daar namelijk altijd zo gemakkelijk over in 2017. Alsof je het bij de supermarkt kan kopen. Ook hoor je vaak;’Wacht maar tot je zelf kinderen hebt.’  Aan die mensen een leuke boodschap; Bemoei je met je eigen leven en bedenk je even dat dat helemaal niet zo vanzelfsprekend is. 

IMG 0485 e1487508662341 800x1422 - Een brief aan mijn toekomstige zelf

Ik hoop dat je over 10 jaar niet meer zoveel last hebt van je Scoliose en dat je inderdaad je werk hebt kunnen maken van je blog. Ik hoop dat al je dromen uit mogen komen en dat je eindelijk eens trots bent op jezelf. Je kan af en toe zo moeilijk zijn. Je stelt enorm hoge eisen aan jezelf en dat is gewoon niet oke. En dat weet je want er zijn genoeg mensen die dit tegen je zeggen.

Ook vraag ik me af hoe het met opa en oma gaat over 10 jaar. Opa is dan 94 en oma 87. Ik ben bang dat opa dan niet meer in leven is. Oma is waarschijnlijk nog net zo koppig en eigenwijs als nu en als zij dan in een verzorgingstehuis woont zullen ze hun handen vol hebben. Ik hoop dat beide over 10 jaar nog leven maar met dit soort dingen moet je rekening houden. Het kan namelijk ook zo zijn dat jongere mensen over 10 jaar al niet meer bij ons zijn. Oke, daar wil ik het niet over hebben en daar wil ik deze brief ook niet mee afsluiten. Ik ben benieuwd of je over 10 jaar ook nog zo’n piepdoos bent. Vast wel.

Oke Kim-Elise. Ik hoop dat je niet schrikt van deze brief. Voor dat ik stop wil ik je laten weten dat ik wel gelukkig was toen ik jong was. Ik hoop dat je dat nu nog steeds bent.

Heel veel liefs van je jongere versie.

PS. Ik hoop dat je dan ook in je droomauto rijdt. Als dat dan nog steeds een Audi RS6 is.

 

Oke dan. Dat was best moeilijk. Het is heel vreemd om zo te schrijven. Ik vind het ook wel spannend om te delen eigenlijk. Het is best heeeel erg persoonlijk. Zo leren jullie mij ook weer iets beter kennen.

Liefs,

Kim-Elise

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge