UPDATE: Hoe gaat het nu met mijn ‘kromme’ rug?

UPDATE: Hoe gaat het nu met mijn ‘kromme’ rug?

Een paar maanden geleden kwamen er twee (hier en hier) artikelen online over mijn rug (Scoliose). Hier kreeg ik heel veel lieve reacties op waar ik nog steeds heel dankbaar voor ben. Ik schreef toen ook dat ik jullie zou vertellen hoe de therapie ging. Ik krijg nu een aantal maanden “Schroth therapie” dus daar kan ik nu antwoord op geven!

Dus, hoe gaat het nu?

Om maar meteen met de deur in huis te vallen… Ik merk helaas geen verschil. Mijn rug doet nog steeds even zeer en ook de oefeningen blijven erg lastig. Ik had verwacht dat mijn rug zou wennen aan alle oefeningen aangezien ik dit iedere dag doe, maar helaas! Je zou denken dat zo’n lijf daar aan gewend raakt en dat je iedere keer een stapje verder kunt gaan hè.
Dat dit kon gebeuren wist ik wel al van tevoren. De Schroth therapeut heeft duidelijk aangegeven dat het spannend zou worden omdat ik natuurlijk al ben uitgegroeid. Maar ja, je weet het nooit dacht ik toen. Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe het nu verder gaat. Ik krijg gewoon nog behandelingen en ik hoop op een wonder, maar ik moet ook realistisch blijven.

Scoliose

School

Realistisch blijven houdt nu ook in dat ik goed moet nadenken over mijn opleiding. Ik studeer nu; Media, informatie en Communicatie in Amsterdam en het lukt niet om bij alle lessen aanwezig te zijn. Dat is te zwaar en dat is dan weer erg vervelend aangezien ik dan veel theorie mis en dat houdt dan weer in dat ik veel moet herkansen. Ik moet nu dus goed nadenken over wat ik ga doen. Het liefst ga ik natuurlijk gewoon door omdat ik echt mijn plekje heb gevonden. Volgend schooljaar ga ik me vooral bezighouden met het schrijven van teksten en dat is écht mijn ding. Nou goed. Het komt er dus allemaal op neer dat ik even goed moet nadenken.

En die duizeligheid?

De duizeligheid komt af en toe nog om het hoekje kijken maar dat is prima. Ik ben allang al blij dat het erg verminderd is. Ik moet in juli nog een keer bloedprikken om te kijken of het aan een vitamine tekort lag maar we weten voor bijna 90% dat dat niet het geval is. Omdat mijn ene bocht vrij hoog zit kan het namelijk zo zijn dat er een zenuw bekneld zit. Dit werd vorige week min of meer bevestigd toen er een wervel in mijn nek was verschoven na een behandeling. Oepsie. Nou ja, we zien het wel weer. Ik hoop dat ik op korte termijn vooruitgang ga merken en anders vinden we daar wel weer iets voor!

 

Bedankt voor het lezen. Ik blijf het toch een beetje ongemakkelijk en moeilijk vinden.

 

Liefs,

Kim-Elise

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge